انتــظاریون

مناجات

entezarioun — Sat, 17 May 2008 21:02:18 GMT

خدايا مرا شايسته آن کن

تا به همنوعانم که در سراسر دنيا

در فقر و گرسنگی به دنيا می‌آيند

و می‌ميرند، خدمت کنم

خدايا امروز با دستهای ما

روزی عشق، آرامش و سرور به آنها بخش

خدايا، مرا معبر آرامشت کن

تا آنجا که نفرت هست، عشق جاری سازم

آنجا که خطا هست، بخشايش بگسترم

آنجا که جدايی هست، وصل بيافرينم

آنجا که لغزش و دروغ هست، حقيقت بياورم

آنجا که ترديد هست، ايمان بنا کنم

آنجا که ظلمت هست، نور بتابانم

و آنجا که اندوه هست، شادی منتشر کنم

خدايا، مرا موهبت آن عطا کن تا به جای آسودن

به ديگران آسايش بخشم

و به جای آن که ديگران درکم کنند، درکشان کنم

و به جای آن که عشق دريافت کنم، عشق بورزم

زيرا با فراموش کردن خويش است که می‌توان به هر چيز رسيد

با بخشايش است که بخشوده می‌شويم

و با مردن است که زندگی ابدی می‌يابيم

...آمين

مادر ترزا

مادر ترزا (با نام کامل مری ترزا بوياکسی) زاده به سال 1910 و درگذشته به سال 1997 راهبه‌ای مسيحی بود که زندگی‌اش را در اروپا در دوران جوانی ترک کرد و خود را وقف خدمت به جذاميان، کودکان بی‌سرپرست و طردشدگان (نجسهای) جامعه هندوستان نمود. اين نيايش، مقدمه سخنرانی او در سال 1988 در کنگره‌ای به مناسبت بيماری جذام است

...آسمان کویر سراپرده ملکوت خداست...

entezarioun — Fri, 04 Apr 2008 21:50:18 GMT

...آن شب من نیز خود را بر بام خانه گذاشته بودم و به نظاره آسمان رفته بودم؛ گرم تماشا و غرق در این دریای سبز معلقی که بر آن، مرغان الماس پرستارگان زیبا و خاموش، تک تک از غیب سر می زنند و دسته دسته به بازی افسونکاری شنا می کنند. آن شب نیز ماه با تلالو پرشکوهش که تنها لبخند نوازشی است که طبیعت بر چهره نفرین شدگان کویر می نوازد از راه رسید و گلهای الماس شکفتند و قندیل زیبای پروین - که هرشب، دست ناپیدای الهه ای آن را از گوشه آسمان، آرام آرام، به گوشه ای دیگر می برد - سر زد و آن جاده روشن و خیال انگیزی که گویی، یک راست، به ابدیت می پیوندد: "شاهراه علی"، "راه مکه"! که بعدها دبیرانم خندیدند که: نه جانم! کهکشان! و حال می فهمم که چه اسم زشتی! کهکشان، یعنی از آنجا که کاه می کشیده اند و اینها هم کاه هایی است که بر راه ریخته است! شگفتا که نگاه های لوکس مردم آسفالت نشین شهر آن را کهکشان می بینند و دهاتی های کاهکش کویر، شاهراه علی، راه کعبه، راهی که علی از آن به کعبه می رود.

<< دکتر علی شریعتی>>

حول حالنا الی احسن الحال ...

entezarioun — Tue, 18 Mar 2008 23:57:18 GMT

سلام

دوستان عزيز رُستن بنفشه ،لبخند سوسن و سنبل،لغزش قاصدك بر بال نسيم،جان گرفتن شقايق از

لطافت شبنم و بي پروايي عندليبان در تغزل بهار،نشان از گذر دوباره عمرمان و حول حالناي وجودمان

است كه آرزو مي كنم اين تغيير احـــوال دلپذير و خوش براي همه باشد و اميد دارم ســــــــال

87 ،سالي پر از خير و بركت و سال وصل ياران بر وصالشان باشد و خبر هاي خوش پيوسته چون باران

بهاري باعث تلطيف روح و جانتان باشد.آرزو مي كنم ديگر هيچ آرزوي بر دلهاي پاكتان سنگيني نكند تا

روحتان چون قاصدكي خوش خرام پيغام آور شادي بر هر منتظري باشد.ايام پيوسته به كام و سال نو

پيشاپيش بر همه ميمون و مبارك باشد.

به امید ظهور یگانه منجی عالم بشریت یوسف زهرا

یا حق

نهم ربیع الاول

entezarioun — Tue, 18 Mar 2008 23:37:59 GMT

سالروز آغاز امامت حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف بر تمام شیعیان جهان مبارک باد

نهم ربیع الاول

نه تنها نخستین روز امامت امام عصر علیه السلام است، بلكه آغاز دوره ای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه نیز به شمار می آید.

نهم ربیع الاول

سالروز آغاز امامت حضرت ولی عصر علیه السلام در حقیقت امتداد غدیر بلكه خود غدیری دیگر است.

باید در این چنین روزی با امام زمان علیه السلام بر اساس مفاد روایات و دعاها بویژه دعای "عهد" پیمانی دوباره بست معرفت، محبت، ولایت و اطاعت برخی از اصول این پیمان نسبت به حضرت صاحب الزمان علیه السلام است.

ولایت امام زمان علیه السلام به عنوان سرپرستی وحاكمیت وی بر افراد جامعه هست و این ولایت ركن و اساس دین است همچنین كلید گشایشگر و راهنمای انسان مسلمان در همه ابعاد دین می‌باشد.

معرفت، محبت و ولایت امام علیه السلام، زمینه‌ساز عهد و پیمان با ایشان است، چرا كه عشق و ولایت بدون مسوولیت پذیری هوسی بیش نیست. عهد، التزام و نوعی تعهد پذیری در مقابل شخص یا كاری می‌باشد و باید خود را به وظایفی كه نسبت به امام زمان علیه السلام داریم ملتزم سازیم وبا ایشان برای انجام آرمان‌هایش عهد ببندیم وكسانی می‌توانند در عصر ظهور به این عهدها عمل كنند كه در عصر غیبت به پیمان خود با امام عصر علیه السلام عمل كرده باشند. عهد و اطاعت، تجلی و نمود عشق و محبت است و زمینه‌سازی برای ظهور ایشان، بسط عدالت و فرهنگ عدل پذیری در جامعه و نهادینه كردن آن است .